euro gulden
 

ondergang van het wetsen

een blik in de financiёle toekomst - wat politici ons niet vertellen
waarzegger kijkt in de financiele toekomst

De knoflookgrens

Nostredamus 8-7-2011

In de wereld bestaan vele verschillende culturen. De meeste culturen kunnen worden beschouwd als een onderdeel van een cultuurgroep. Daarmee kan men een stuk of tien cultuurgroepen onderscheiden. In Europa zijn de drie belangrijkste cultuurgroepen: de Germaanse, de Romaanse en de Slavische cultuur. Door sommigen, zoals o.a. Samuel P. Huntington in zijn boek “The clash of civilizations and the remaking of world order” ("Botsende Beschavingen"), worden de eerste twee samen de Westerse cultuur genoemd, waarbij de Slavische cultuur een onderdeel is van de Orthodoxe cultuur. De term “Germaans” heeft een negatieve bijklank gekregen door de gebeurtenissen voor en tijdens de Tweede wereldoorlog, waarbij “het Germaanse ras” en “het Germaanse volk” als termen werden misbruikt om grootschalige discriminatie en genocide te doen plaatsvinden. Sinds die tijd wordt het woord “Germaans” door velen direct in verband gebracht met fascisme en rascisme. Om dit niet-bedoelde verband te vermijden zal verder de term “Noord-West Europees” worden gebruikt in plaats van “Germaans”.

Na de Tweede Wereldoorlog, tijdens de koude oorlog, dus tussen 1945 en 1990, was Europa gesplitst in Oost- en West-Europa. Oost-Europa werd bestuurd door dictatoriale regimes, die waren onderworpen aan de Russische militaire macht. West-Europa bestond uit democratieёn (met uitzondering van Spanje, Portugal en Griekenland tot midden-jaren zeventig). Om zich te verenigen tegenover het Oosten groeiden de West-Europese landen naar elkaar toe. De onderlinge verschillen werden genegeerd. De gedachte bij de Europese elite was dat er een ongedeelde Westerse cultuur bestond, die in Europa strekte van Noord-Noorwegen tot Zuid-Griekenland.

Op deze veronderstelling van één ongedeeld Europees volk is de steeds verdergaande door de elites opgelegde integratie in Europa gebaseerd. De grens tussen de Noord-West Europese en de Zuid-Europese cultuur, ook wel de knoflookgrens genoemd, wordt daarbij genegeerd.

Waar loopt de knoflookgrens? Hij begint in het Westen in het Kanaal tussen Engeland en Frankrijk, volgt dan de taalgrens in Belgiё, de Waals-Luxemburgse en Frans-Luxemburgse grens, loopt door de Elzas in Oost-Frankrijk, gaat ten westen van Bazel Zwitserland in en buigt dan in het zuiden van Zwitserland naar het oosten, doorsnijdt het Rhônedal, loopt door Noord-Italiё (Zuid-Tirol) en eindigt met de grens tussen Oostenrijk (Karinthiё) en Italiё.

Wat behelst deze knoflookgrens? Waarin verschillen de culturen aan weerszijden van deze grens? In zijn boeken “Riding the waves of culture” en "de 7 dimensies van cultuur" beschrijft auteur Fons Trompenaars o.a. de volgende verschillen.

Regels versus relaties

In de Noord-West Europese cultuur zijn regels belangrijk. Een organigram in een bedrijf geeft in de regel daadwerkelijk aan hoe zaken worden geregeld. Afwijken van de regels is mogelijk, maar is niet de normale route. In de Zuid-Europese cultuur spelen regels een ondergeschikte rol. De relaties met anderen zijn veel belangrijker. Als je iemand kent, kan er gemakkelijker wat worden geregeld.

Individualisme versus groepsgedrag

Individualisme is een belangrijk kenmerk van de Noord-West Europese samenleving. In Zuid-Europa staat het gemeenschappelijke meer op de voorgrond.

Het tonen van emoties

In de Noord-West Europese cultuur is het gewoonte om emoties niet te tonen. In de Zuid-Europese cultuur is het tonen van emoties heel normaal.

Het splitsen van rollen

In de Noord-West Europese cultuur zijn de rollen, die men speelt, gesplitst. De baas op het werk zal zich in de regel tijdens een bedrijfsuitje niet laten voorstaan op zijn baas-zijn. De rollen van baas, persoon, tafelgenoot en bowling-expert staan los van elkaar. Als iemand uit de Noord-West Europese cultuur kritiek krijgt op iets in zijn rol van medewerker, zal dit slechts beperkt invloed hebben op zijn rol van persoon. In de Zuid-Europese cultuur wordt kritiek op het werk direct ook gezien als kritiek op de persoon. De twee domeinen lopen door elkaar heen.

Status

In de Noord-West Europese cultuur hangt status vooral af van prestatie. Bepaalde beroepen geven status, zoals advocaat of medisch specialist. Of posities, zoals directeur van een groot bedrijf, topambtenaar, minister. Of specifieke posities zoals topjournalist, toppresentator, topsporter. In alle gevallen gaat het om posities die men geacht wordt te bereiken door eigen presteren.

In de Zuid-Europese cultuur hangt status veel meer af van zaken als leeftijd, opleiding of vrienden in belangrijke posities. 

Bovenstaande aspecten van cultuur geven al aan dat cultuur een complex geheel van factoren is, die bovendien diep geworteld is in mensen. Het zijn geen zaken, die kunnen worden veranderd door een van boven opgelegde ideologie zoals die van een uniform verenigd europees volk, bestuurd door een bijbehorende Europese superstaat. De culturele verschillen zullen niet verdwijnen door ze ideologisch weg te wensen.

Culturele verschillen zorgen ervoor dat verschillende volkeren verschillend aankijken tegen bepaalde zaken. Op zichzelf is daar niets mis mee, zolang elk volk zelf kan beslissen hoe hiermee om te gaan. Als verschillende volkeren met verschillende culturen echter gedwongen worden om samen te leven in één bestuurlijk verband, dan geeft dit fricties. Op kleine schaal zien wedit in Belgiё, waar Vlaanderen en Walloniё op vrijwel elk terrein een andere benadering voorstaan. Als voorbeeld mag dienen het probleem met de flitspalen.

In Vlaanderen staan meer dan 1000 flitspalen, in Walloniё slechts enkele tientallen. De flitspalen in Vlaanderen zijn daarbij ook nog veel vaker in bedrijf dan die in Walloniё, waar men niet alleen laks is met het plaatsen van de palen, maar ook met het verwisselen van de filmrolletjes. Het gevolg hiervan is, dat het aantal boetes voor te snel rijden in Vlaanderen vele malen hoger ligt dan het aantal in Walloniё. Omdat de inkomsten tussen de deelstaten volgens een van te voren bepaalde deelsleutel, gebaseerd op de bevolkingsaantallen, worden verdeeld betekent dit dat er maandelijks een grote som geld van Vlaanderen naar Walloniё wordt overgemaakt.

Op grote schaal vindt men dergelijke problemen nu in de Europese Unie. Met name de invoering van de euro heeft de landen van de Unie zeer veel meer financieel afhankelijk van elkaar gemaakt. Terwijl vroeger een verschil in volksaard tussen bijvoorbeeld Nederland en Griekenland puur binnenlandse aangelegenheden waren en geen enkele invloed hadden op de onderlinge relatie tussen beide landen, geeft de onderlinge financiele verbondenheid door de euro nu fricties tussen beide landen. Beleidsmaatregelen, die men vroeger ter beschikking had om verschillende ontwikkelingen te corrigeren, zoals devaluatie/revaluatie van de eigen munt, of het vaststellen van verschillende rentevoeten door de eigen centrale banken, heeft men nu niet meer. Verschillen in cultuur geven nu dus spanningen, die niet meer weggenomen kunnen worden omdat de Europese Unie dit onmogelijk maakt.       

 

 

 

 
 
links
 
 

  |   mijn eerste miljoen   |   waardeinvest   |   goud en zilver   |   beleggingsindex   |   loonrijden   |   het westen 5x failliet   |   ict top jobs   |   koopeiland   |   weekfolders   |